Uçmakdere’de Yamaç Paraşütü

Bu hafta sonu çocukluk arkadaşım Deniz ile birlikte Tekirdağ’ın Uçmakdere köyündeydik, amacımız… yamaç paraşütü yapmak!  Her ne kadar 25’ten önce 25 listemde böyle bir madde olsa da uzun bir süre daha extreme spor deneyeceğimi sanmıyordum ki buraya kadar olan olaylar oldukça ani gelişti. Yaptığımız konuşmayı hatırladığım kadarıyla aktarıyorum.

Deniz: Kanka Uçmakdere’yi biliyor musun, Tekirdağ’daymış?

Ebru: Yoo bilmiyorum, neresiymiş orası?

D: Ben sana soruyorum, nasıl Trakyalısın be. Neyse burada yamaç paraşütü yapılıyormuş sanırım, ben de araştırıyordum öyle bi sana sorayım dedim belki gitmişsindir diye.

E: Gitmedim, bilemiyorum. Bi saniye, bi saniye ne araştırıyorsun? Yamaç paraşütü yapmaya mı karar verdin yoksa?!

D: Öyle araştırıyorum ya biliyosun çok istiyorum paraşüt yapmayı, Fethiye’deyken tek başıma yapmak istemedim içimde kaldı.

E: Ciddiii misiin, bana bunlarla gel kankaaağğ, ben gelirim seninle. Hatta gidiyoruz okullar açılmadan.

Ve gerçekten de, okullar açılmadan önceki son cumartesi, iki manyak olarak sabahın 5’inde yollardaydık. Hala oraya gitmiş ve yamaç paraşütü yapmış olarak geri döndüğümüz kısmına inanamıyoruz gerçi orası ayrı.

***

Saat 6:30 otobüsüyle Tekirdağ için yola çıktık ve 9 gibi oradaydık. Biz Tekirdağ Yamaç Paraşüt Kulübü, TEYAK‘ı tercih ettik uçuş için ve onlar bizi aldılar merkezden. Uçmakdere için ulaşım ne yazık ki kendi arabanız olmadığı sürece oldukça zor, o yüzden bizim gibi diğer ulaşım yolları ile gelmeyi düşünenler için önceden rezervasyon yaptırmakta fayda var.

Kulübün oldukça şeker bir kulüp evi var, biz bayıldık! Rüzgarın uçuş için uygun olmasını beklerken biraz burada zaman geçirdik.

Ah minnoş, yerim seniiiii. Öğlene doğru, adımız ilk grubun en başında yazılı olarak, o anki cesaretin binde biri yoktur sanırım şu an, ne düşünüyorduk acaba o an, tepeye doğru yolculuğumuz başladı ve sonrasında muhteşem bir manzaranın karşısındaydık. Bu uçsuz bucaksızlığı görünce biraz korkmuş olabiliriz ama bir süre sonra sanırım heyecanımız korkunun önüne geçti.

4

“Feel the fear and do it anyway.” Korkuyu hisset ve yine de yap… Artık geri dönüş yok, ilk sıra bizde ve birazdan belirsizliğin içerisine doğru atlayacağız. Bu noktada kendime hatırlattığım tek şey bu cümle oldu ve sadece koştum, sonrasında ayaklarımın altında inanılmaz bir manzara vardı, uçuyordum ve bu noktadan sonra hiçbir şey düşünmedim.

Ekstra bir ücret ödeyerek gopro’lar ile uçuşunuzun kayıt altına alınmasını sağlayabiliyorsunuz. Fotoğraf isterseniz ise daha sonradan verilen videodan kendiniz ekran görüntüleri alarak fotoğraflarınızı oluşturabiliyorsunuz. Şu an ekran görüntüsü almaya üşendiğimden ve bir de, bir süredir filmmeykır ruhum, fotoğrafçı ruhuma ağır bastığından birer fotoğraf ile yetiniyorum şimdilik. Yazının sonu sürpriz.

Yamaç paraşütü… işte yaşıyorum dediğim anlarım vardır benim ve yamaç paraşütü ilk sırasında şu an. Sanırım maceraperest ruhumun ilk büyük tecrübesiydi bu ve tarif edemeyeceğim derecede güzeldi. İnsan dünyaya bir kere geliyor ve ölmeden önce mutlaka böylesine bir şeyi tatmalı, düşünsenize birkaç dakikalığına, bir kuş gibisiniz, aynı rüzgarı hissediyorsunuz yüzünüzde ve dünya ayaklarınızın altından kayıp gidiyor. Eğer böyle bir şey yaşamak deliler gibi istiyor fakat bir türlü cesaret ya da zaman bulamıyorsanız, inanın hayat bir şeyleri ertelemek için çok kısa, daha fazla ertelemeyin, korkuyu hissedin ve yine de yapın.

İnişten sonra bir süre deniz kenarında zaman geçirdik, o dakikaların tanımı kesinlikle huzur olmalı. Öylesine güzel ve sakin bir yer ki, bir yandan mükemmel deniz havası, bir yandan havada süzülen diğer paraşütçüler… ne desem bilemiyorum, ya biz ba yıl dık! Güne 5’te başlayınca, o kadar dolu dolu bir gün oldu ki, gün bitmek bilmedi. Buraları tekrar ziyaret edeceğiz gibi görünüyor.

Hadi bir de skydiving yapın deseler yapardık sanırım o gazla, yoksaa… Deniz blogun vazgeçilmez konuğu olacakmış gibi görünüyor.

yol2

Aslında aslolan her zaman, let’s go somewhere… değil de ne.

O kadar çok şey var ki yazılacak, ama o heyecanla yine bir şeyi unutuyorum, günün sonunda 25’ten önce 25 listemden bir maddenin üzeri de çizildi aslında, bir extreme spor denemek. Bilir gibi bir de yamaç paraşütü ikonu çizmişim maddenin yanına ya yerim. En iyisi ben filmmeykır ruhuma bırakayım yazının sonunu… Belki daha fazla bir şey anlatamam ama izletebilirim.

  • Güzel bir rüyayı izler gibi izledim videoyu, yine harikalar yaratmışsın her şeyiyle öyle güzeldi ki…
    Yamaç paraşütü en çok yapmak istediklerimden, umarım ben de yaşarım bir gün.
    Arada otostop mu çektiniz ben mi yanlış anladım 😀

    Bir de o videonun sonundaki gülüşüne on yüz bin milyon tane kalp ♥ ♥ ♥

    • ahah ablacım yok 😀 aynı uçuş grubunda bulunup orada tanıştığımız kişilerdi onlar, sağolsunlar bizi de bıraktılar geçerken 🙂
      çoook teşekkür ederim! 🙂 umarım hepimiz istediğimiz her şeyi yaşarız, ve umarım bu adrenalin olayı bende bağımlılık yapmaz en azından bir süre daha ^^

      • Mehmet Şahin

        fethiyede yapmak için çıkıyorduk fakat arkadaş rahatsızlanınca vazgeçik :/ benim de içimde kaldıııı 😀

    • Mehmet Şahin

      otostop ile bi akdeniz turu yaptım desem 😀 😀

      • fethiye şart değil sizin oralara yakın yapılan yerler varsa bi hafta sonuna bakar 😀 uhuuuu iyiymiş bak bu

        • Mehmet Şahin

          olsaydı yapmıştım şu ana kadar 🙂 ne yazıkki yok :/ gelecek yıl yine fethiyeye gider miyim bilmem ama şu an ‘interrail’ fikri ağır basıyor 🙂

          • anladım o zaman bol şans şimdiden 🙂

  • Bengisu Başaran

    Ebruuuuu neler yapmışsın! çok güzel olmuş bayıldım bayıldım bayıldım 😀

    • teşekkürler bilogırcan ^^

  • Yunus Emre Suna

    Videonuz çok hoşuma gitti. Gerçekten yapmak istediğiniz güzel vizyonlara sahipsiniz. Ve hoşuma giden bir şey daha arkada çalan fon müzikleri 🙂

    • teşekkür ederimm! 🙂

  • Arkadaşımın paylaşımı üzerine okudum yazıyı.Kullanılan görseller, yazının akıcılığı ve video çok güzel olmuş.
    Sitenizi de çok beğendim.Gerek yazılar için kullandığınız fotoğraflar gerekse de yazılar için verdiğiniz emek takdire şayan.Hayallerinizde başarılar, takipteyim 😉